Voorafgaand aan het treffen met de Volendamse jeugd vond een zeer geslaagde reunie van Unitas coryfeeën plaats. Een mooi initiatief van trainer coach Henk Smeenge, zelf ook een Unitas coryfee. De Unitas coryfeeën werden vlak voor de wedstrijd even op het veld gehaald en toegesproken door voorzitter Tienus Berkepies. In zijn eigen taal en in zijn eigen bewoordingen, dus zonder prietpraat, maakte de voorzitter duidelijk dat “niemand groter is dan de club, maar dat deze oud-Unitassers, de één met wat meer inbreng dan de andere, wel de reis symboliseren die de voormalig 1e Klasser heeft afgelegd en dat Unitas trots is op wat ze de club hebben gegeven’’. Als het geluid in de Boerhoorn wat beter was geweest dan was deze boodschap wat verstaanbaarder overgekomen, maar we klagen niet, we kunnen alleen beter wensen. De coryfeeën werden met een luid applaus door het weer met grote getalen aanwezige publiek bedankt en de wedstrijd kon beginnen.
Door: Rolf Luinge (foto’s: Rolf Luinge & Frederiek Dilling)
De wedstrijd tegen Volendam was een belangrijke: bij winst kon Unitas zich verzekeren van opnieuw een jaar in de eredivisie. Het zou dan theoretisch niet meer kunnen worden achterhaald door de nummer 9 en 10 op de ranglijst. Deze posities hoeven geen play-offs of play-downs te spelen in de voor dit seizoen opgestelde competitiereglement van het NHV. Winst zou bovendien betekenen dat Unitas zich daarmee ook automatisch heeft geplaatst voor de play-offs voor het Nederlands Kampioensschap en een plek in de Coinmerce Super Handball League, de voormalige BENE-league. Tjonge, wie had dat gedacht.
Stamppot moes in de benen
Coach Marco Woltersom van Volendam, zelf een rasechte en geboren Drent (Hoogeveen) en oud-keeper van E&O, had noodgedwongen een piepjonge ploeg meegenomen op deze verre reis. Het eerste team had vanwege ziekte en blessures een hopeloos tekort aan spelers, vandaar dat Woltersom een aantal 15-jarigen hun debuut liet maken op eredivisie niveau. En ze deden het zeker in de eerste fase niet onverdienstelijk tegen de kerels uit Rolde. Ze namen na 3 minuten spelen zelfs brutaal de leiding met een 1 – 3 voorsprong door goed keeperswerk van Jesper Mouw en doelpunten van Ingmar Heebing en Hidde Hoogenberg. De mannen van Henk Smeenge hadden het even niet in de beginfase. Er zat stamppot moes in de ‘arms en beens’ van de Rolder formatie. Misschien was het overheerlijke stamppot buffet dat tijdens de reunie werd geserveerd daar wel debet aan. Camiel Lansink drukte het goed uit toen hij naar de kant werd gehaald en werd ingewisseld voor Jan Mulder: “Verdorie, we gooien alle omschakelingen weg en ik ben er zelf ook een van!”.
Fysiek verschil uitgebuit
Tot de stand 6-6, halverwege de eerste helft was het stuivertje wisselen. De Unitasser pupil-van-de-week Tess Nienhuis vond het bij deze stand best leuk, maar niet spannend: ”Unitas is toch veel beter”. Daar sloeg ze de spijker op de kop. Het fysieke verschil werd langzaamaan zichtbaar en keeper Jarno Paasman groeide samen met Leon Smeenge uit tot een van de uitblinkers in de defensie. De Volendammers konden er niet meer doorheen handballen en konden alleen van afstand proberen een doelpunt te scoren. Unitas liep via 7-meters van Harm Meijer en doelpunten van Camiel Lansink, Jan Mulder, Rik Makkes en 3x achter elkaar Leon Smeenge plotseling uit naar een ruststand van 16 – 11.
Unitas op toeren
In de tweede helft startte Unitas de omschakelmotor op. In amper 5 minuten legden de flank spelers van Unitas elke ambitie van de Volendammers, mocht die er zijn geweest, lam. In samenwerking met de dekking kon Jarno Paasman excelleren en de break-out griezelig scherp aangooien . Het publiek werd op een paar prachtige doelpunten van o.a. Rik Makkes (vlieger en draaibal) en Bart Mik (‘flying kneger’) getrakteerd. Ook Harm Meijer liet met een paar mooie acties zien dat hij op de positie van opbouwer van meer dan toegevoegde waarde voor Unitas is. Met een schitterende passeerbeweging liet de Roldenaar de bal met een snoeihard schot in de kruising verdwijnen. Na 40 minuten spelen stond er al een onoverbrugbare voorsprong van 26 – 14 op het scorebord en gaf Jarno Paasman met 20 stops uit 34 schoten zijn plaats onder de lat af aan Mathijs Rogier Meijer.
Volendammers rechtten rug
De jongelingen uit Volendam gaven het echter niet zo maar op. Met de onvermoeibare Hidde Hoogenberg, die zich in het veld een echte leider toonde, voorop, probeerde Volendam de schutters Ingmar Heebing (17 jaar) en Vince van der Zee (18 jaar) in stelling te brengen. En het lukte de Volendammers om vanaf dat moment in het spoor te blijven van de toch oudere en meer ervarene rood-blauwen, maar daar bleef het dan ook bij. Chris Schutter kreeg ook de kans om zich te revancheren voor een ongelukkige eerste helft en pakte die kans met beide handen aan en wist in de tweede helft nog twee keer de bal er tussenuit te stelen en een break te lopen. Deze keer verzilverde hij zijn kansen wel en bracht zijn moyenne op een redelijke 60%. Dat zal m vast weer wat zelfvertrouwen geven. Coach Marco Woltersom bracht vervolgens nog de piepjonge Ryan Verdam in. De 15-jarige cirkelloper kon geen potten breken , maar heeft wel zijn debuut in de eredivisie gemaakt. Met alle respect naar de duidelijk geschoolde techniek van de jonge Volendammers, maar fysiek kwamen de Volendammers deze wedstrijd tekort. De wedstrijd eindigt dan ook in een terechte overwinning van 34 -21 voor Unitas.
Ode aan de nostalgie: wedstrijd in spiegelbeeld
De wedstrijd in de Boerhoorn Arena deed, in het kader van de reünie, denken aan het seizoen 2013-2014, maar dan andersom. Unitas uitkomend in de eerste divisie, toen het 2e niveau van Nederland, mocht in de Opperdam opdraven tegen het door de wolgeverfde Volendam 2. Het Rolder team stond destijds onder leiding van coach Henk Jan Ottens en de selectie bestond die wedstrijd toen uit 3 twintigers aangevuld met spelers van 16, 17 en 18 jaar. De 3 twintigers waren Rik Breukink, Henk Smeenge en Roelof Smeenge. De tieners waren o.a. Robert Suurd, Nick Klein, Joost Ouwerling, Camiel Lansink, Florian Lansink, Martijn de Rijk, Maarten Lambert en Rik Luinge. Wellicht vergeet de schrijver nog de één of de ander, maar Roelof Smeenge had zich verheugd om die wedstrijd te spelen tegen keeper Marco Woltersom, zijn oude ‘mattie’ bij de jeugd van E&O. Roelof had zich voorgenomen om veel doelpunten tegen zijn oude teamgenoot te scoren, maar vanaf het beginsignaal kreeg de jongste van de broers ‘mandekking’. Dat raakte Roelof heel hard en bracht hem helemaal van zijn stuk. Na een paar minuten op de bank, kreeg Roelof, zodra hij weer binnen de lijnen kwam, weer mandekking. Zijn optreden was vruchteloos en daarna weigerde hij uit frustratie en iets van ‘broedermoord’ schreeuwend de wedstrijd uit te spelen en bleef mokkend zitten op de bank. Het bleek dat Marco Woltersom tegen zijn coach van Volendam 2 had gezegd dat Roelof niet goed tegen mandekking kon. Dat de wedstrijd kansloos verloren werd, is dan ook geen verrassing. De reünie der coryfeeën was bijzonder geslaagd en vele foto’s en anekdotes passeerden de revue. Zie onder andere ook de onderstaande link. Wait till the end. https://www.youtube.com/watch?v=G9vZF4GlBNM
Wellicht dat sommige mensen zich achter de oren krabben als ze nu naar de prestaties van hun dorpsgenoten zitten te kijken. En ‘Florian’ doet het altijd goed natuurlijk.
Op zaterdag 28 februari reist de selectie af naar het glooiende landschap van het Limburgse Beek. De plaatselijke HV BFC bivakkeert op de 8e plaats en is geenszins van plan die positie op te geven. De 8e plaats geeft namelijk het recht om in de play-offs te spelen dat recht geeft op het kampioenschap en rechtstreekse promotie. Het zal weer een zware strijd worden, want punten krijg je nergens cadeau.
Statistieken:
- Ruststand: 16-11
- Eindstand: 34-21
- Topscorer: Rik Makkes
- Bijzonderheid: Jarno Paasman (20 stops uit 34 schoten).
- Resultaat: Definitieve plaatsing play-offs Super Handball League.
