In een ambiance die recht deed aan de belangen van de top van de Eredivisie, heeft De Lange Natuursteen Unitas afgelopen zaterdagavond de directe strijd om de tweede plaats verloren. In een uitverkochte en zinderende Boerhoorn Arena boog de formatie van Henk Smeenge met 39-43 het hoofd voor DFS Arnhem. Hoewel het publiek werd getrakteerd op een ongekend doelpuntenspektakel, luidde de nuchtere conclusie na zestig minuten handbal dat 39 doelpunten deze keer niet genoeg waren voor een overwinning.
Tekst en foto: Rolf Luinge
Door deze nederlaag vindt er opnieuw een wisseling plaats in de subtop van de ranglijst. DFS Arnhem herovert de tweede positie, die het een week eerder na een verrassend verlies tegen DWS had moeten afstaan. Voor Unitas zijn de druiven zuur: de ploeg is nu voor het heroveren van die tweede plek – en daarmee het felbegeerde thuisvoordeel in de latere fases van de play-offs – afhankelijk van misstappen van de concurrentie. Desondanks staat de derde plaats voor de Rolder promovendus inmiddels vast, aangezien achtervolger E&O punten liet liggen bij BFC.
Een tactische aderlating bij de start
De voorbereiding op het duel verliep voor Unitas niet rimpelloos. Smaakmaker en spelverdeler Nawid Karimi-Zand moest wegens een blessure op de bank plaatsnemen. Het gemis van zijn creativiteit en individuele acties was vanaf het begin voelbaar. Unitas kon hierdoor minder variëren in de opbouwrij en moest zwaarder leunen op de power van Harm Meijer en de schotkracht van Bart Lensen.
De wedstrijd kende een flitsende openingsfase. Waar DFS Arnhem via Kevin Suiters de score opende, antwoordde Lensen met een reeks verwoestende afstandsschoten. De Arnhemse doelman Bjorn Brachten kreeg in de eerste minuten nauwelijks de kans om de baan van de bal te volgen. Na vijf minuten bracht Harm Meijer de stand vanaf de zevenmeterlijn op 5 – 5, waarna een gelijk opgaande strijd ontstond.
Het grootste gevaar bij de gasten kwam in de eerste helft onmiskenbaar van Suiters. De behendige opbouwer was voor de pauze goed voor zeven treffers en dwong de Rolder bank tot een vroege tactische ingreep: persoonlijke dekking.
Het tweesnijdend zwaard van de mandekking
De beslissing van Henk Smeenge om Suiters ‘uit de wedstrijd te halen’ met een man-to-man verdediging, sorteerde aanvankelijk effect. De Arnhemse aanvalsopbouw raakte ontregeld en Unitas profiteerde. Onder aanvoering van middenopbouwer Jan Mulder, die met snelle balverplaatsingen het tempo dicteerde, nam de thuisploeg het initiatief. Unitas liep uit naar een 9-7 voorsprong en leek de controle over het duel te grijpen.
Echter, deze tactische keuze bleek een tweesnijdend zwaard. Door de persoonlijke dekking op Suiters ontstonden er grote speelruimtes voor DFS. In een 6-0 dekking vertrouwt Unitas normaal gesproken op het compacte middenblok van Casper Pronk en Leon Smeenge, maar door de extra ruimte die nu werd weggegeven, kwamen de overige aanvallers van DFS in hun kracht. Dani Blom en cirkelloper Kik Ratelband vonden herhaaldelijk de vrije ruimtes, waardoor de Arnhemmers in de twintigste minuut de stand weer gelijk trokken (13-13).
Kantelpunt voor rust
Het kantelpunt van de wedstrijd lag in de laatste tien minuten van de eerste helft. Unitas belandde in een uiterst slordige fase waarin aanvallende fouten en pech elkaar afwisselden. Het team zocht te gehaast naar de afsluiting, wat resulteerde in onnodig balverlies en onnauwkeurige afronding, 100% kansen van Chris Schutter, Bart Mik en Rik Makkes eindigden op de paal, voorlangs of in het zijnet.
DFS Arnhem, een ploeg die, net als Unitas, ook excelleert in de snelle omschakeling, strafte deze fouten onverbiddelijk af. Via effectieve tegenstoten liepen de gasten uit naar een marge van vier doelpunten (16-20). Hoewel Unitas voor de rust nog iets terugdeed, gingen de ploegen met een 19-22 stand de kleedkamers in. Achteraf bleek dit de marge die de Roldenaren de rest van de avond niet meer zouden dichten.
Aanvalskracht en tegelijk defensieve onmacht
De tweede helft ontaardde in een wedstrijd waarin de aanvallende impulsen de defensieve intenties volledig overvleugelden. In een moordend tempo werd er aan beide kanten gescoord, wat de amusementswaarde voor de neutrale toeschouwer verhoogde, maar voor de trainers een tactische nachtmerrie vormde.
De dekking aan beide zijden vertoonde grote gebreken. DFS Arnhem hanteerde een fysieke speelstijl die resulteerde in talloze tijdstraffen en strafworpen. Ruben de Bok kwam hierbij goed weg; een zware overtreding op de doorgebroken Rik Makkes had volgens menig toeschouwer een derde tijdstraf en directe rode kaart verdiend, maar hij mocht de wedstrijd vervolgen. De scheidsrechters wezen in totaal twaalf keer naar de zevenmeterstreep in het voordeel van Unitas. Bram Schutrup toonde zich hierbij een specialist van grote klasse. Nadat Harm Meijer vroeg in de wedstrijd zijn tweede strafworp had gemist, nam Schutrup de verantwoordelijkheid over en verzilverde hij tien penalty’s op rij met bewonderenswaardige koelbloedigheid.
Aanvallend bleef Bart Lensen de absolute uitblinker. De opbouwer was deze avond niet af te stoppen en eindigde op een totaal van vijftien treffers. Een dergelijke individuele prestatie is in de Eredivisie zeldzaam, maar het illustreerde ook de eenzijdigheid van de Rolder aanval bij afwezigheid van Karimi-Zand, zonder de inzet van de andere opbouwers van Unitas daarbij te kort te willen doen.
Het probleem van de ruimte
Het grote pijnpunt voor Unitas bleef de verdediging. Dani Blom kreeg namens DFS de gehele tweede helft de ruimte om het spel te verdelen en zelf te scoren. Hierbij maakte hij regelmatig misbruik van “lopen”. Normaal mag een speler maximaal drie stappen zetten met de bal in de hand, maar dat gold niet voor de Arnhemse opbouwer, tot hoorbare frustratie van het publiek en de Rolder bank. Aan de andere kant was het anders zo goed samenwerkende en aansturende middenblok van Casper Pronk en Leon Smeenge ook niet doortastend en resoluut genoeg om daar een einde aan te maken. Door de mandekking op Kevin Suiters en de daardoor grotere speelruimtes voor DFS, was het voor de defensie van Unitas ook moeilijk om ballen te onderscheppen en gebruik te maken van het anders zo dodelijke break-out wapen. Dit maakte de keuze voor de te volgen tactiek erg lastig; topschutter Suiters vastzetten en hopen dat de defensie de grote ruimtes onder controle krijgt of terug naar de vertrouwde 6-0 dekking en hopen dat Suiters minder doel zou treffen en op meer balonderscheppingen en de break-out. Unitas koos voor de eerste en wellicht meest voor de hand liggende optie.
Keepers Jarno Paasman en Mathijs Rogier Meijer stonden voor een schier onmogelijke taak. Hoewel beiden een prima wedstrijd speelden en enkele belangrijke reddingen verrichtten, konden zij zich niet echt onderscheiden door de vele vrije kansen die DFS kreeg. Aan de overzijde blonk Bjorn Brachten wel uit op cruciale momenten. De Arnhemse sluitpost onderstreepte zijn goede vorm zelfs door van grote afstand in het lege Rolder doel te scoren, op een moment dat Unitas met een extra veldspeler trachtte te forceren. Tot overmaat van ramp beperkte Unitas zichzelf in creativiteit en wisselmogelijkheden doordat Chris Schutter tegen een rechtstreekse rode kaart aan liep, omdat hij Dani Blom in de break van achteren omver liep.
Va-banque in de slotminuten
In de slotfase zette Unitas alles op alles. Bij een achterstand van vier doelpunten werd overgeschakeld op een va-banque tactiek. De dekking werd extreem offensief en de druk op de Arnhemse opbouwers werd maximaal opgevoerd. Het leek bijna vruchten af te werpen toen de Roldenaren terugkwamen tot op twee doelpunten verschil.
De hoop in de Boerhoorn Arena vlamde op, maar de haast werd de ploeg fataal. In de jacht op de gelijkmaker werd slordig balverlies geleden. In de daaropvolgende omschakeling sloeg DFS genadeloos toe via Sofiane Rhouma en Dani van Noesel. Suiters en van Noesel kroonden zich met acht treffers tot de meest productieve spelers aan Arnhemse zijde, terwijl Rhouma zeven keer doel trof. Hiermee werd de eindstand op 39-43 bepaald.
Analyse en perspectief
De winnende coach, Bessel van de Grift, toonde zich na afloop realistisch: “Het was een open wedstrijd waarin aan beide kanten veel fout ging, maar de amusementswaarde was hoog. Onze zege was verdiend en het doel om de tweede plek te heroveren is bereikt.” Voor DFS Arnhem is het pad naar thuisvoordeel in de play-offs nu geëffend, mits zij in de resterende duels tegen Volendam II en BFC geen fouten maken.
Voor Unitas overheerst de trots op de getoonde veerkracht, maar ook het besef dat een topwedstrijd niet gewonnen kan worden met 39 doelpunten. Het team leunde in deze wedstrijd zwaar op de individuele klasse van schutters als Lensen en de koelbloedigheid van Schutrup vanaf de 7-meterstreep, maar de defensieve stabiliteit die de ploeg eerder dit seizoen zo sterk maakte, ontbrak. Het geeft de ploeg weer een kans om te leren hoe om te gaan met een andere tactiek of speelwijze. Als team kun je daar alleen maar wijzer en sterker van worden.
Er is daarom geen reden tot defaitisme in Rolde. De ploeg heeft zich als promovendus definitief genesteld tussen de grootmachten van het Nederlandse handbal. De komende wedstrijden tegen PSV (uit) en HV Aalsmeer II (thuis) bieden de kans om de defensieve afspraken weer scherp te krijgen en Karimi-Zand fit te krijgen voor de nacompetitie.
Als Unitas de lessen uit deze nederlaag trekt – met name het herstellen van de balans tussen mandekking en de collectieve 6-0 structuur – blijft de ploeg een gevaarlijke outsider in de play-offs. De weg naar succes in de Next Handball League loopt wellicht niet meer via de tweede plaats, maar met de aanvalskracht die Unitas zaterdag toonde, is in de nacompetitie alles mogelijk.
Statistieken:
- Wedstrijd: De Lange Natuursteen Unitas – DFS Arnhem
- Eindstand: 39 – 43 (Ruststand: 19 – 22)
- Topscorers Unitas: Bart Lensen (15), Bram Schutrup (10).
- Topscorers DFS: Sofiane Rhouma (8), Dani van Noesel (8), Dani Blom (7), Kevin Suiters (7).
- Tijdstraffen: Unitas 3, DFS Arnhem 5.
