In een wedstrijd die zich het best liet omschrijven als een trage, stroperige worsteling, heeft De Lange Natuursteen Unitas zaterdagavond een punt moeten delen met DWS. In Schiedam kwamen de manschappen van Henk Smeenge niet verder dan een 26-26 gelijkspel. Na de nederlaag tegen Tachos was de missie helder: de aansluiting met de top behouden. Maar in plaats van een galavoorstelling kregen de meegereisde supporters een pot ‘vechthandbal’ voorgeschoteld, waarin rode kaarten, gemiste kansen en een ongelukkige time-out de hoofdrol opeisten.
Door Rolf Luinge
Handbal kan soms een prachtig vloeiend schaakspel zijn op hoge snelheid. Zaterdagavond in Schiedam was het echter eerder een potje modderworstelen. DWS, een ploeg die erom bekendstaat het de Roldenaren vaker lastig te maken met opportunistisch en vertragend spel, slaagde er vanaf de eerste minuut in om het tempo uit de wedstrijd te halen. Voor Unitas, dat floreert bij snelheid en dynamiek, voelde de wedstrijd aan als rennen door diep water.
Een valse start en een klimtouw
De beginfase was typerend voor de rest van de avond: rommelig. Unitas begon zwak en ongeconcentreerd. Hoewel Harm Meijer de score nog opende, liep de Rolder formatie al snel tegen een 3-1 achterstand aan door toedoen van de fysiek sterke Schiedamse cirkelloper Sebastiaan Hoftijzer. Balverlies stapelde zich op bij de gasten uit Rolde, en DWS kreeg alle ruimte om hun aanvallen tergend traag uit te spelen. Het was enkel aan de reflexen van Jarno Paasman te danken dat de schade in deze fase beperkt bleef.
De frustratie bij Unitas werd tastbaar toen Harm Meijer, na een zware overtreding op Nawid Karimi-Zand, mocht aanleggen voor een strafworp. Oog in oog met DWS-goalie Jelle Hamerslag faalde de anders zo trefzekere Meijer. De pech bleef hem achtervolgen; kort daarna liep hij Max Kalkhoven omver, wat hem een tijdstraf van twee minuten opleverde. In de daaropvolgende aanval van DWS een Schiedams schot in de klimtouwen en de bal bleef op miraculeuze wijze hangen boven het veld. Het spel lag weer stil, de ritmiek was volledig zoek.
Met een nieuwe speelbal wist Leon Smeenge de ban eindelijk te breken. Hij bleek een van de weinige Roldenaren die raad wist met de offensieve 3-2-1 dekking van DWS. Terwijl het tempo van de wedstrijd tot een nulpunt daalde, wist Bram Drijvers met een knappe steekpass Smeenge te bereiken, die koelbloedig de 6-5 aantekende.
Gallery play en pingponghandbal
De wedstrijd bleef echter stroperig. Pietluttigheden van beide kanten werden door de arbitrage bestraft en haalden daardoor elke vorm van flow uit het spel. Unitas zocht naar een gaatje, Jan Mulder vond het en scoorde de 9-7, maar in de omschakeling was DWS telkens weer net scherp genoeg om de marge te behouden.
Toen DWS overging op een 4-2 dekking, ontstond er ruimte voor Chris Schutter. Maar waar scherpte gevraagd was, koos Schutter voor ‘gallery play’. Een prachtige pass van Karimi-Zand werd door Schutter met een nonchalante lob geprobeerd te verzilveren, maar de bal zeilde over de lat. In een wedstrijd die zo zwaar bevochten wordt, is dergelijke frivoliteit een luxe die Unitas zich niet kon veroorloven. Rik Makkes was vervolgens ook nog ongelukkig door twee keer achter elkaar op de paal te knallen. Pas bij zijn derde poging was het raak, maar het gat was inmiddels gegroeid naar drie doelpunten in het voordeel van DWS: 11-8.
De laatste minuten van de eerste helft ontaardden in een potje vechthandbal. Leon Smeenge kreeg bij een score een klap in zijn gezicht van Bas Hoftijzer en ging hard onderuit. Bart Lensen onderschepte de bal en werd bijna in een judoworp genomen, maar de fluit bleef stil. Chris Schutter bracht de spanning vlak voor rust terug tot 14-13, maar een tactische blunder bij de aanval-dekkingwissel liet de hele rechterkant openliggen voor DWS. Ruststand: 15-13.
De wederopstanding van Harm Meijer
In de tweede helft besloot coach Henk Smeenge in te grijpen. De goed keepende Paasman werd vervangen door Matthijs Rogier Meijer, in de hoop een nieuwe impuls te geven. Dat bleek een gouden greep. Terwijl Matthijs Rogier Meijer de Schiedamse schutters tot wanhoop begon te drijven, begon Harm Meijer aan zijn eerherstel.
Met een fenomenale lob en een daaropvolgende ‘draaier’ maakte Harm Meijer hoogstpersoonlijk de gelijkmaker (15-15). Unitas rook bloed en zette een mandekking op Max Kalkhoven. De druk op de Schiedamse opbouw nam toe en Unitas nam voor het eerst de leiding: 17-18 na een onberispelijke afronding van de wederom uitblinkende Leon Smeenge. Karimi-Zand tilde de marge zelfs naar twee (17-19) met een schitterend afstandsschot.
Maar in Schiedam krijg je niets cadeau. De mandekking op Kalkhoven creëerde elders gaten, waar cirkelspeler Hoftijzer dankbaar in dook. Het spel bleef fysiek op het randje. Nawid Karimi-Zand werd herhaaldelijk onreglementair gestopt zonder dat er gefloten werd, wat de woede van Smeenge langs de lijn opwekte. Dankzij een aantal fabelachtige afstandsschoten van Bart Lensen behield Unitas echter de leiding: 19-22 na 45 minuten.
Rood, emotie en een bittere nasmaak
De slotfase was een thriller die geen van beide ploegen eer aandeed qua handbalniveau, maar die bol stond van de spanning. Matthijs Rogier Meijer hield Unitas in de race met een prachtige redding op een break-out en stopte even later een strafworp. Toch kwam DWS terug tot 22-22.
Toen sloegen de vlammen pas echt in de pan. Max Kalkhoven (DWS) plantte zijn elleboog in de kaak van Bram Drijvers en mocht met direct rood vertrekken. Unitas leek te profiteren en liep uit naar 22-24, maar de Schiedammers weigerden te breken. In de hectiek van de slotminuten beging ook Rik Makkes een fout; na een rake klap in het gezicht van Willem Sebrechts kreeg ook hij de rode kaart gepresenteerd.
Met nog anderhalve minuut op de klok en een stand van 26-26 kreeg Unitas dé kans om de wedstrijd te beslissen. De bal kwam bij Harm Meijer, maar zijn geplande draaibal strandde op de benen van keeper Hamerslag. De daarop volgende aanval van DWS leverde niets op. In de allerlaatste seconden volgde een moment dat leidde tot een bittere nasmaak: Harm Meijer werd vrijgespeeld op de cirkel, maar precies op dat moment legde Henk Smeenge zijn time-out kaart op de tafel. De scheidsrechter floot af vóór de doelpoging. Een uiterst ongelukkige timing. De daaropvolgende vrije bal van Casper Pronk smoorde in de muur.
De balans
Het gelijkspel in Schiedam voelt voor Unitas als een nederlaag. Hoewel de ploeg karakter toonde door terug te komen van een achterstand, was het spel te stroperig en de afronding te slordig. Al dan niet door toedoen van DWS of de vele onderbrekingen. Door de winst van Tachos en de zege van rivaal E&O staat Unitas nu op een gedeelde derde plaats. Het gat met de koploper begint te groeien, terwijl de achtervolgers in de nek hijgen.
Positief was het optreden van Matthijs Rogier Meijer en de onverzettelijkheid van Leon Smeenge, topscorer met 7 doelpunten. Volgende week zaterdag tegen Quintus zal Unitas uit een ander vaatje moeten tappen. In de eigen Boerhoorn Arena, gesteund door het thuispubliek, is er geen ruimte voor gallery play of slordigheden. De focus moet terug, de scherpte moet omhoog.
Unitas heeft zaterdag een punt verloren, maar de strijd om de top is nog lang niet gestreden. Het is aan de mannen van Smeenge om te laten zien dat dit stroperige gelijkspel slechts een rimpeling was in een verder succesvol seizoen.
