BEEK – In de schaduw van de rokende schoorstenen van chemieconcern DSM en met het geraas van opstijgende vliegtuigen vanaf Maastricht Aachen Airport op de achtergrond, heeft De Lange Natuursteen Unitas afgelopen zaterdag een sportieve verklaring afgegeven. In een duel dat twee gezichten kende, overrompelden de Roldenaren in de tweede helft de Beekse Fusie Club (BFC). Met een klinkende 21-29 overwinning hield de formatie van de vertrekkende coach Henk Smeenge niet alleen vast aan de felbegeerde top drie-positie, maar bewees het ook dat Drentse nuchterheid inmiddels een gevreesd wapen is geworden in het nationale handbal.
Door: Rolf Luinge
Wie de sporthal in Beek betreedt, proeft de historie. BFC is niet zomaar een club; het is een fusieproduct van Blauw-Wit en Caesar, namen die in de jaren tachtig en negentig met eerbied door de Nederlandse handbalwereld werden uitgesproken. De prijzenkast in Beek is gevuld met landskampioenschappen en nationale bekers. Zelfs zeer recent nog, in het seizoen 2023/2024, kroonde de ploeg zich tot kampioen van de Eredivisie. Dat de promotie naar de BENE-League destijds mislukte, doet niets af aan de status van de Limburgers. Tegenover die rijke palmares steekt het bescheiden cv van Unitas nog schril af. Maar in de sport telt het verleden slechts als decor; het gaat om de vorm van de dag. En die vorm is in Rolde momenteel vloeibaar goud.
Valse start
De opdracht voor Unitas was vooraf helder geformuleerd door Henk Smeenge. De video-analyses hadden uitgewezen dat de Limburgse schutter Kjeld Dekker aan de ketting moest en dat de omschakeling – het dodelijke wapen van de Roldenaren – vanaf de eerste seconde de keel van de tegenstander moest dichtknijpen. Echter, plannen op papier blijken soms broos.
BFC schoot uit de startblokken als een Boeing 737 op de nabijgelegen startbaan van het vliegveld. Terwijl Unitas nog zocht naar de juiste afstelling van het middenblok, sloegen Dekker, Alain Eurelings en Espen Klomp al genadeloos toe. De 4-2 achterstand was een bittere pil voor de gasten. De Rolder defensie, normaal gesproken een onneembare veste, leek even los zand. De Beekse cirkelloper Koen Vliegen kon, geholpen door wissels en schijnbewegingen van zijn teamgenoten alleen voor de keeper worden afgezet. De beelden van de video-analyse waren in de Drentse hoofden blijkbaar nog niet volledig geregistreerd.
Doelman Jarno Paasman, die zijn defensie doorgaans met de nodige aanwijzingen aanstuurt, slaagde er in de beginfase niet in om de linies gesloten te krijgen. Het resultaat was een haperende omschakeling; zonder onderscheppingen immers geen ‘fast breaks’. Unitas leek even te wankelen onder de Limburgse druk.
Karimi-Zand als breekijzer
Toch raakte Unitas niet in paniek. Waar het collectief even haperde, stonden individuele uitblinkers op. Nawid Karimi-Zand ontpopte zich in de eerste helft tot het spreekwoordelijke breekijzer waarmee de Beekse defensie voorzichtig werd opengebroken. Met een ongekende dynamiek sneed hij door de vijandelijke linies. De Limburgers kwamen steevast een stap te laat.
De overtredingen die nodig waren om Karimi-Zand te stoppen, resulteerden in een reeks strafworpen. Hier trad Harm Meijer naar voren. Met een koelbloedigheid die aan een beul deden denken, verzilverde hij elke kans vanaf de zevenmeterlijn. Tot de twintigste minuut bleef BFC aan de goede kant van de score (11-9), maar de eerste barstjes in het Beekse bastion werden zichtbaar. De intensiteit waarmee coach Richard Curfs zijn ploeg liet spelen, begon zijn tol te eisen. Toen BFC gedwongen werd door te wisselen, rook Unitas kansen. Ballen werden onderschept. Chris Schutter, Rik Makkes en Bram Schutrup vonden vervolgens het net en brachten de stand weer in evenwicht. Met 15-15 zochten de teams de kleedkamer op. De Drentse busreis van 300 kilometer leek op dat moment nog een lange zit te worden.
Zes tegentreffers in dertig minuten
Wat er tijdens de rust in de kleedkamer van Unitas is besproken, zal voor de buitenwacht een geheim blijven, maar de uitwerking was niets minder dan een sportieve transformatie. Met Mathijs Rogier Meijer onder de lat en een gewijzigde defensieve tactiek begon Unitas vol vertrouwen aan de 2e helft.
De defensie van Unitas veranderde in een ondoordringbare muur. Het voetenwerk was razendsnel, de frontale verdediging meedogenloos en de passlijnen naar de cirkel – in de eerste helft nog een open zenuw – waren nu volledig hermetisch afgesloten. Vooral Leon Smeenge speelde een uitstekende wedstrijd; zijn verdedigende acties waren dwingend en intimiderend goed.
Gedurende tien tergend lange minuten voor het thuispubliek wist BFC de weg naar het doel niet te vinden. Pas in de 42e minuut wist de Beekse ploeg de eerste treffer na rust te produceren. Op dat moment was het leed echter al geschied. Unitas lag, zoals dat in de wielersport heet, al een halve straatlengte voor (16-21).
Met Mathijs Rogier Meijer als dirigent van de omschakeling werd BFC genadeloos afgestraft. Zijn uitworpen waren van een griezelige perfectie. De flankspelers Rik Makkes, Bram Schutrup en Chris Schutter – die de afwezigheid van de vakantievierende Bart Mik moeiteloos opvingen – werden telkens in de vrije ruimte gevonden. Hoogtepunten waren de zogenoemde ‘vliegers’, waarbij de bal in de lucht werd gevangen en direct werd afgerond; handbal als hogere kunstvorm.
Terwijl de Beekse frustratie toenam en de vermoeidheid in de Limburgse benen sloop, bleef Unitas met grote discipline spelen. Hoewel de ploeg in de slotfase wat gas terugnam, bleven de treffers vallen. Bart Lensen vuurde enkele kanonschoten af die de Beekse doelman alleen maar kan hebben gehoord. De gaten in de Beekse defensie werden gecreëerd door uitstekend voorbereidend werk aan de cirkel van Tinne ter Maat en Leon Smeenge.
Harm Meijer bekroonde zijn goede wedstrijd door uiteindelijk acht keer te scoren, waarmee hij de topscorerstitel van de avond opeiste. Het geloof bij BFC ebde met de minuut verder weg. De eindstand van 21-29 was niet alleen een overwinning in cijfers, maar ook een mentale triomf. Slechts zes tegendoelpunten incasseren in een halve wedstrijd op dit niveau is een uitstekende prestatie. Daar kan je mee thuiskomen.
Naderend afscheid
De overwinning in Beek was meer dan alleen twee punten in de competitie. Het was een opsteker na het bericht dat Henk Smeenge na dit seizoen stopt als hoofdcoach. Het bericht kwam niet geheel onverwachts, maar de spelers waren nog niet op de architect van het Rolder succes uitgekeken en dat bericht moest de groep toch even verwerken. Onder leiding van de 38-jarige Smeenge beleefde Unitas een sprookjesachtige opmars: van een stabiele eerste divisionist naar een ploeg die de top van de Eredivisie bestormt. Smeenge heeft aangegeven in een andere rol de club te willen werken aan de groei naar een stabiele en ambitieuze vereniging met een herkenbare, attractieve speelstijl.
De derby wacht
Terwijl in de spelersbus de 300 kilometerlange terugreis naar Rolde met een zeer geslaagde bierproverij werd ingezet, zal de focus alweer verschuiven naar de volgende stip op de horizon. En wat voor een stip!. Komend weekend staat de ultieme derby op het programma: E&O uit Emmen komt op bezoek in de Boerhoorn Arena.
Afgelopen november schreef Unitas geschiedenis door voor het eerst in competitieverband de Emmense grootmacht in het eigen ‘hol van de leeuw’ te verslaan met 27-32. Die overwinning werd destijds door honderden meegereisde supporters gevierd als een bevrijding.
Nu staan beide ploegen opnieuw tegenover elkaar, beide reeds geplaatst voor de play-offs. Unitas bezet de derde plek met een comfortabele voorsprong van vier punten op de groen-witte formatie uit Emmen, die de vierde plaats bezet. Maar een derby kent eigen wetten. De prestigestrijd belooft een spektakel te worden waarbij de Boerhoorn Arena tot in de voegen zal trillen.
Op zaterdag 7 maart om 20.30 uur zal blijken of Unitas de huidige stand op de ranglijst definitief kan bezegelen. Eén ding is na de wedstrijd in Beek wel duidelijk: wie Unitas wil verslaan, zal meer mee moeten brengen dan alleen een rijke historie. De Rolder formatie is inmiddels een machine die pas stopt als het laatste fluitsignaal heeft geklonken. De jacht op Tachos en DFS gaat onverminderd voort, en de Drentse storm is voorlopig nog niet gaan liggen.
Statistieken:
- Ruststand: 15-15
- Eindstand: 21-29
- Topscorer Unitas: Harm Meijer (8 doelpunten)
- MVP: Nawid Karimi-Zand
- Bijzonderheid: Slechts 6 tegendoelpunten in de tweede helft.
- Volgende wedstrijd: Unitas – E&O, zaterdag 7 maart, 20.30 uur, Boerhoorn Arena Rolde.
